Even uit het ‘normale’ leven stappen

Nee, maak je geen zorgen! Ik ben niet depressief en ik ben niet werkelijk van plan om ‘uit het leven te stappen’. Maar het is wel goed en fijn om af en toe – voor een moment – eventjes te ontsnappen aan alle drukte. Om alles achter je te laten en je in een andere wereld te wanen waar je niets moet en waar je geen druk voelt. Afgelopen weekend was zo’n moment.

Vrijdagavond

Om kwart over negen stapte ik in de trein. 2,5 uur later – na veel gedoe met het openbaar vervoer, waardoor ik uiteindelijk bijna vaststond in the middle of nowhere zonder telefoon en enig richtingsgevoel – kroop ik in bed. Ik trok de knisperende donzen deken over me heen, legde mijn hoofd op het kussen en sliep meteen in. Rust.

Afgelopen weekend sliep ik bij mijn opa en oma. Ik heb een hele goede band met hen en ik vind het heerlijk om bij hen te zijn. Ik kan enorm met ze lachen, praten, en gewoon ‘zijn’. Zo ontzettend fijn.

Stille ochtenden

Na een lekker lange nacht ontbeten we met z’n drieën aan tafel. Vers brood van de bakker, heerlijke belegjes, havermout… Daarna wakker worden met een frisse ochtendwandeling, waarbij we hele velden vol madeliefjes tegenkwamen.

Weer tot jezelf komen

Dit hele weekend heb ik niks aan mijn studie gedaan. Zo min mogelijk geregeld. Niet veel geappt en geinternet. En het was heerlijk. Het is zo goed om af en toe even uit de snelheid van je eigen, normale leven te stappen en te beseffen dat je werk/studie/dagelijkse bezigheden niet ‘alles’ zijn. En zo’n andere omgeving met mensen waar ik van houd, helpt mij daarin enorm.

Hoe kom jij tot rust?

Liefs Anniek