Outfit / Het opaatje met de rode rozen

‘Zo dames. Moeten de rozen er ook nog op?’ Terwijl Fleur net het knopje in wilde drukken draaide ik me om, en zag een oud opaatje onze kant op komen. Hij droeg een mooie pet, een nette broek en leren schoenen. Én hij had twee prachtige bossen rode rozen onder zijn arm. Na een kort praatje kwam hij even naast me staan, en samen maakten we een foto. Zo schattig.

Het miezerde zachtjes. De straatstenen glansden van het water, en ons haar begon steeds een beetje slierteriger te worden. Fleur en ik snelden door de straatjes, op zoek naar een mooi plekje om foto’s te maken. Uiteindelijk kwamen we hier uit: in een oud steegje vol met schattige huisjes.

Na een paar fotootjes kwam het opaatje even een kijkje nemen. Je ziet ‘m hier al aankomen: in het midden, links op de bovenstaande foto. Dit soort kleine ontmoetingen met voorbijgangers vind ik altijd zo leuk!

Ik droeg die dag een trui die ik al een tijd niet meer had gedragen. De laatste keer dat je hem zag in een outfitpost is sowieso ook al een poos geleden: hier kan je hem vinden (wauw, lijkt alweer zo lang geleden, dat artikel). Ik vond het wel weer eens tijd worden om hem uit de kast te trekken, want eigenlijk is het een heel mooi ding! De stof zelf is een beetje stijf, en in de stof zit een patroon gestikt. Leuk!

Op de foto zie je het niet zo goed, maar deze tas is langzaam aan het aftakelen. De hengsels beginnen kapot te gaan. Balen, want het is echt een ontzettend fijn ding. Ik kocht hem een jaar of 2 geleden bij de Scapino voor 7 (!) euro, een bizar lage prijs. Iemand een tipje waar ik een nieuwe variant van zo’n soort tas kan vinden?

M’n fijne Nikes! (die ik eigenlijk gebruik om hard te lopen, maar héél soms ook voor een ‘gewoon’ dagje)

Dat was ‘m weer voor vandaag! Ik hoop dat je een beetje mee hebt kunnen genieten van deze grappige ontmoeting :)

Wat is het gekste wat jij ooit hebt meegemaakt tijdens foto’s maken in het openbaar?

Liefs Anniek