Eergisteren stapte ik ‘s morgens om half 10 in een van onze busjes in Roemenië, en om half 5 ‘s middags was ik weer thuis. Moe, maar met een hoofd vol met bijzondere ervaringen. Extreme armoede, héél veel knuffels van lieve kinderen, een dagje shoppen en zwemmen, een onwijs leuke groep… Vandaag de diary van mijn week in Roemenië!
Nu je dit leest zit ik waarschijnlijk in het vliegtuig, hobbel ik in een wiebelig busje over de kapotte wegen of zijn we net aangekomen in ons verblijf. Vandaag is onze reis naar Roemenië begonnen. In dit artikel vertel ik je over het hoe, wat, wie en waarom, en geef ik je even update wat betreft deze blog!
Terwijl ik de titel van dit artikeltje intyp voel ik een rilling door mijn lijf gaan, er komt een kriebel op in mijn buik. Dit jaar wordt spannend. Anders. Mijn gewone middelbare schoolleventje zal dit jaar drastisch gaan veranderen…
Met het regelmatige tikken van de toetsen ontspan ik stukje bij beetje. Ik heb een hele drukke dag én drukke week achter de rug, en het is fijn om alles nu weer even op een rijtje te zetten in deze join my life. Mijn keuze om weer naar Roemenië te gaan, de lekkere snacks en ontbijtjes van deze week, alle comfy herfstmomentjes en meer.
Ik moet het even op een rijtje zetten. Alles wat ik heb meegemaakt de afgelopen twee weken. Ik zit nu soms nog na te trillen, zo heftig en intensief als mijn tijd in Roemenië was. Een tijd waarin ik kennis heb gemaakt met echte armoede. Armoede zoals ik het nog nooit had gezien. Vandaag wil ik je graag meenemen in een stukje van die reis!